شیوه های رهبری کردن کارکنان ؛ (1) رهبری براساس موقعیت.

شیوه های رهبری کردن کارکنان ؛ (1) رهبری براساس موقعیت.

تأثیر شیوه های مختلف رهبری کردن در کسب و کار:

رهبر کسی است که از نفوذ خود برای «رهبری کردن» افراد، برای دستیابی به هدفهای مورد نظر در محدوده یک نظام خاص استفاده میکند. در این راستا رهبر: ا- تسهیل کننده روابط و ۲- کانون اصلی و مجری برنامه است. برای تحقق این دو امر مهم لازم است که رهبران روش های رهبری را درک کنند و در آن انعطاف لازم را به خرج دهند. نکته مهم این است که با توجه به شرایط مختلف به مهارت های رهبری متفاوتی نیاز است. مسلما برای هدایت یک شخص یا یک گروه تنها یک راه درست وجود ندارد. شیوه های مختلف، پویائی های متفاوتی را میان اعضای یک نظام تشویق میکند. گاه ضرورت دارد که افراد با یک شیوه رهبری آشنایی کافی پیدا کنند و تنها در این صورت است که این شیوه میتواند مؤثر واقع شود. مهمترین دلیل آشنا شدن با شیوه های مختلف رهبری، کسب موفقیت بیشتر در موقعیت های مختلف است. هر رهبر برای تطبیق دادن شیوه خود با موقعیتهای گوناگون باید از انعطاف کافی برخوردار باشد.

شیوه ی رهبری کردن افراد براساس موقعیت

یکی از مشهورترین شیوه های رهبری کردن ، «رهبری براساس موقعیت» است که بلانکارد و هرسی ” آن را مطرح ساختند. شیوهٔ رهبری کردن باید فضای کاری مؤثری ایجاد کند، شرایطی فراهم سازد که کارکنان به خوبی تن به همکاری بدهند و این ممکن نیست مگر آنکه رهبر شیوه خود را با توجه به کاری که باید صورت گیرد و رفتاری که انتظار دارد تطبیق دهد. انتخاب شیوهٔ رهبری به شرایط افراد و کاری که باید صورت گیرد بستگی دارد. به همین دلیل است که می گوییم شیوهٔ رهبری در شرایط مختلف فرق می کند. رهبر، افراد موجود در سازمان را برای انجام کار یا وظیفهٔ بخصوصی هدایت میکند. اگر شیوهٔ رهبری با شرایط موجود به خوبی هماهنگ باشد، افراد در یک فضای کاری موثر با تمایل بیشتری تن به کار میدهند. به گفته هرسی (۱۹۸۴) «الگوی رهبری براساس موقعیت» چارچوبی فراهم می آورد که در آن رهبر با شناسایی موقعیتهای مختلف، رفتاری را که به احتمال بیشتر تولید موفقیت میکند مشخص میسازد. به منظور رسیدن به هدف مطلوب، رهبر باید آمادگی کارکنان برای انجام دادن کار مورد نظر را شناسایی کرده، با توجه به موقعیت موجود یکی از شیوه های رهبری کردن مؤثر را انتخاب کند. شیوه های رهبری کردن افراد، براساس موقعیت به چهار دسته تقسیم میشوند.

1- برای کارکنانی که فاقد توانمندی و تمایل برای انجام دادن کار هستند.

در این شرایط رهبر روشی امری و دستوری اتخاذ میکند و برای اشخاص درگیر انجام کار دقیقاً توضیح میدهد که چه باید بکنند، در چه زمانی، کجا و چگونه کارشان را انجام دهند و با چه کسانی همکاری داشته باشند. در واقع این شیوهٔ ارتباط یک طرفه است که در آن رهبر افراد خود را در راستای نیل به هدف راهنمایی میکند.

2- مشمول شرایطی است که کارکنان از توانایی و تمایل محدود برخوردارند.

در این شرایط نیز رهبر باید کارکنان سازمان خود را راهنمایی کند. اما این راهنمایی به اندازهٔ راهنمایی در شیوهٔ شمارهٔ ۱ دستوری و امری نیست و در صورت نیاز رهبری به توضیح و تبیین برنامهٔ خود اقلام میکند.

3- برای کارکنانی که از توانمندی کافی برخوردارند اما تمایلی به انجام دادن کار ندارند.

در این شرایط رهبر به مسائل مناسباتی و ارتباطی بیشتر اهمیت میدهد و کمتر به تعیین وظایف و کم و کیف کاری که باید صورت گیرد میپردازد. شیوه رهبری کردن در این مورد بخصوص بیشتر به تشویق کارکنان و دادن انگیزه به آنها توجه دارد و بر آن است که با تشکیل جلسات بحث و گفت وگو، همکاران سازمان را به مشارکت بیشتر در کارها تشویق کند.

4- برای افرادی که از توانمندی و از تمایل کافی برای انجام دادن کار برخوردارند.

در این شرایط نیاز چندانی به راهنمایی و پرداختن به روابط و مناسبات وجود ندارد. هرسی در تعریف خود از شیوه های رهبری کردن به برداشت همکاران از رهبر و اقدامات او توجه می کند. به اعتقاد هرسی مهم این است که کارکنان دربارهٔ رهبری سازمان خود چه نظری دارند. براساس این نظریه، مسئلهٔ مهم رابطه و چگونگی مناسبات میان رهبر و کارکنان است. مهم این است که افراد سازمان نسبت به رفتار و روش رهبر خود چگونه واکنش نشان می دهند و دربارهٔ آن چگونه قضاوت میکنند. اما برخلاف این نظریه، در «رهبری براساس موقعیت»، این رهبر است که دربارهٔ اتخاذ روش های رهبری کردن کارکنان خود، تصمیم میگیرد. در این روش، رهبر به برداشت خود از شرایط بها می دهد و کمتر به آراء و نظریات کارکنان توجه دارد. همانطور که از عنوان مطلب نیز مشخص است، رهبری براساس موقعیت تحت تاثیر برداشت رهبر از موقعیت کار می کند و کمتر به شخصیت کارکنان، طرز فکر، ارزشها و برداشت های آنها توجه دارد. شاید بتوان گفت که «رهبری براساس موقعیت» بیشتر یک الگوی مدیریتی است و کمتر به امر رهبری توجه دارد.

برگرفته از: nlp و رموز موفقیت در مدیریت و رهبری، رابرت دیلتز.

مطالب مرتبط:

2018-04-25T14:59:57+00:00

نظر خود را عنوان کنید

[…] شیوه های رهبری کردن کارکنان ؛ (۱) رهبری براساس موقعیت. […]